Wyłączniki nadprądowe

Wyłącznik nadprądowy reaguje na prąd przeciążeniowe i prądy zwarciowe.

Prąd przeciążeniowy to prąd o wartości ponad znamionową płynący przez obwód. Pojawia się w momencie podłączenia do instalacji odbiornika o zbyt dużej mocy. Ma charakter długotrwały (co najmniej kilka sekund), a przepływający prąd powoduje nagrzewanie się elementów instalacji.

Prąd zwarciowy to prąd występujący przy bezpośrednim połączeniu elementów obwodu o różnym potencjale. Połączenie to może być realizowane poprzez łuk elektryczny lub element metaliczny, np. drut zwierający dwa przewody – L i N.

Prąd znamionowy wyłącznika nadprądowego informuje o tym, jaki prąd może przepływać przez wyłącznik nie powodując jego zadziałania. Charakterystyka wyzwalania informuje nas w jakim czasie i po jak dużym przekroczeniu prądu znamionowego aparat zostanie wyzwolony a obwód przerwany.

Najpopularniejsze charakterystyki wyłączników nadprądowych:

Charakterystyka B: najbardziej popularna, stosowana w instalacjach domowych i biurowych, do zabezpieczania urządzeń o niskich prądach rozruchowych, jak oświetlenie czy gniazdka. Wyłączniki nadprądowe z charakterystyką B wyzwalają prąd zwarciowy przy 3-5-krotnym przekroczeniu prądu znamionowego.

Charakterystyka C: używana do zabezpieczania urządzeń o większych prądach rozruchowych, np. silników w zastosowaniach przemysłowych. Wyłączniki nadprądowe z charakterystyką C wyzwalają prąd zwarciowy przy 5-10-krotnym przekroczeniu prądu znamionowego.

Charakterystyka D: rzadziej stosowana, przeznaczona do zabezpieczania urządzeń o bardzo dużych prądach rozruchowych, również w zastosowaniach przemysłowych. Wyłączniki nadprądowe z charakterystyką D wyzwalają prąd zwarciowy przy 10-20-krotnym przekroczeniu prądu znamionowego.